The aims of the Documentation Centre - Οι Στόχοι του Κέντρου Τεκμηρίωσης PDF print email
Written by Rodolfo Maslias   
Article Index
The aims of the Documentation Centre
Οι Στόχοι του Κέντρου Τεκμηρίωσης

Από τον Ροδόλφο Μασλία

Σώζοντας μια Πολιτιστική κληρονομιά

 

Είκοσι πέντε χρόνια τώρα οι Ευρωπαϊκές Πολιτιστικές Πρωτεύουσες  προσέφεραν σε περίπου 60 χώρες  έναν πολύ μεγάλο αριθμό από πάσης φύσεως πολιτιστικές εκδηλώσεις σε όλους τους τομείς, εκατοντάδες υποδομές, χιλιάδες εκδόσεις, άρθρα, μελέτες, δελτία τύπου, αναφορές, αφίσες, διαφημιστικά είδη, καθώς επίσης τεράστια πείρα σε διεθνές επίπεδο και τεχνογνωσία σχετικά με νέες προσεγγίσεις στη διοίκηση, στη χρηματοδότηση, στην επικοινωνία και τη διαφήμιση, στη βιώσιμη πολιτική, στα κίνητρα εθελοντισμού καθώς και στις αστικές παρεμβάσεις, στην επιτυχή και λιγότερο επιτυχή αναζήτηση ετερόκλητων στόχων ανάλογα με τις συγκεκριμένες παραδόσεις και  ανάγκες της κάθε πόλης.

 

Ο τίτλος της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, αποτελεί πρόκληση και μια μοναδική ευκαιρία για κάθε πόλη. Οι περισσότεροι ενδιαφερόμενοι από όλους τους τομείς επιθυμούν να συμμετέχουν. Καλλιτέχνες, διανοούμενοι, πολιτιστικοί φορείς και οι επικεφαλής τους, πολιτικοί,  κοινωνικοί εταίροι, σύλλογοι, Μέσα  Μαζικής Ενημέρωσης, εκπαιδευτικοί φορείς και φυσικά οι πολίτες επιθυμούν να λάβουν ενεργά μέρος και να συμβάλλουν στην επιτυχία της μοναδικής αυτής περιπέτειας που είναι η Πολιτιστική Χρονιά στην πόλη τους.

 

Η μακρά περίοδο προετοιμασίας από την αρχή του διαγωνισμού για την υποψηφιότητα σε εθνικό επίπεδο, η απόλυτη ελευθερία στην επιλογή των στόχων και τα διαφορετικά οργανωτικά πρότυπα, προσφέρουν ένα πολύ πλούσιο προϊόν  που αποτελεί πολύτιμη Ευρωπαϊκή κληρονομιά σε επίπεδο Πολιτισμού, Πολιτικής αλλά και Μάνατζμεντ. Η κληρονομιά αυτή αξίζει να διαφυλαχθεί και να οργανωθεί με τρόπο τέτοιο ώστε να είναι προσβάσιμη σε όλες τις ενδιαφερόμενες ομάδες όπως φοιτητές, ερευνητές, καλλιτέχνες, διαχειριστές πολιτιστικής κληρονομιάς, δημοσιογράφοι αλλά και το ευρύτερο κοινό.

 

Ούτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία δημιούργησε και διαχειρίζεται την μέχρι σήμερα πιο επιτυχημένη Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Δράση, ούτε τα σχετικά ανεπίσημα  και μη-κερδοσκοπικά δίκτυα που ασχολούνται με τις Πολιτιστικές Πρωτεύουσες έχουν καταφέρει να προσφέρουν το απαιτούμενο ανθρώπινο και χρηματοδοτικό δυναμικό για να διασωθεί, να διαφυλαχθεί και να ταξινομηθεί αυτή η πληθώρα πληροφοριών με οποιοδήποτε τρόπο, είτε πρόκειται για δημιουργία ηλεκτρονικών ή οπτικοακουστικών αρχείων είτε για ψηφιοποίηση. Το μεγαλύτερο μέρος του υλικού που υπάρχει φυλάσσεται για ένα διάστημα στα αρχεία  των Δήμων και τις αντίστοιχες υπηρεσίες, όπου διασώζεται για κάποια χρόνια ώσπου η ανάμνηση της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας να ανήκει στο παρελθόν και νέοι στόχοι να γίνονται κάθε φορά η προτεραιότητα των πολιτικών φορέων της κάθε πόλης.

 

Κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως Συντονιστή του Δικτύου των Ευρωπαϊκών Πολιτιστικών Πρωτευουσών, συνειδητοποίησα πως υπάρχει ανάγκη να εδραιωθεί αυτός ο πλούτος.  Η έλλειψη πόρων και οι διαδοχικές αποτυχημένες προσπάθειες  που έχουν γίνει από προσωπικότητες και φορείς των Πολιτιστικών Πρωτευουσών, με οδήγησαν το 2006 να προτείνω στον υποψήφιο Δήμαρχο της Αθήνας να δώσει νέα ώθηση σε αυτή την πολιτική ιδρύοντας το Κέντρο Τεκμηρίωσης. Ο Νικήτας Κακλαμάνης συμπεριέλαβε αυτή την ιδέα στο βιβλίο του «Αθήνα, Αιώνια Πολιτιστική Πρωτεύουσα, η στρατηγική μου για τον Πολιτισμό» και καταπιάστηκε ενθουσιωδώς με την ίδρυση του Κέντρου.

Ο στόχος αυτού του καινούργιου και πολύτιμου εργαλείου που προσφέρεται  σε όλες τις Πολιτιστικές Πόλεις της Ευρώπης και ολόκληρου του κόσμου - από τότε που υιοθετήθηκε η Ευρωπαϊκή ιδέα και προσαρμόστηκε και σε άλλες ηπείρους -  δεν είναι μόνο να διασώσει και να διαφυλάξει τα επιτεύγματα του παρελθόντος, αλλά και να τα κάνει διαθέσιμα  για μελλοντικά πολιτιστικά έργα και συνεργασίες. Επίσης να δημιουργήσει ένα δίκτυο επικοινωνίας των υπευθύνων φορέων που σχετίζονται είτε με τις υποδομές  είτε με τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Χρονιάς αλλά  συνεχίζουν να υπάρχουν για ακόμα περισσότερο, διασφαλίζοντας και αποδεικνύοντας  τη βιωσιμότητα του έργου.